Zwavel

Uit Wiet Wiki
Ga naar: navigatie, zoeken

Introductie

Zwavel is een moleculaire bouwsteen van een aantal eiwitten, hormonen en vitamines, zoals vitamine B1. Het komt in een aantal belangrijke plantaardige weefsels voor, zoals in zaden en in het celvocht. Verder vervult zwavel in de vorm van sulfaat, een belangrijke rol in de waterhuishouding van de plant, maar ook in de grond. Zwavel is een chemisch element dat reeds in de oudheid bekend was. We kennen de toepassingen van zwavel bij (zwavel)kuurbaden, luciferkopjes, buskruit en accuzuur. Verder is zwavel berucht vanwege het stinkende waterstofsulfide, wat vrijkomt bij rotting van onder meer eiwitten. Bij gewone temperatuur en druk is zwavel een gele reukloze, weinig giftige, vaste stof. Zuivere zwavel kun je in de natuur vinden in de vorm van gele afzettingen op sommige vulkanen. Bovendien bevatten vulkanische gesteenten veel zwavel, zoals op IJsland en Sicilië.Bij teelt in de volle grond komt een zwavel gebrek niet of nauwelijks voor; vrijwel alle grond- en oppervlaktewaters bevatten sulfaat, sommige sloten zelfs veel. Men schat dat circa 0,05% van het gewicht van de aardkorst uit zwavel bestaat. Veel zwavel komt via het verbranden van steenkool, petroleum, dieselolie en andere fossiele brandstoffen in de lucht terecht. Het daalt in de vorm van zure regen, of stofdeeltjes weer op de grond neer. De hoeveelheid die op deze manier aan de grond wordt toegevoegd is in West-Europa zo groot dat er geen gebrek aan zwavel in de planten meer kan optreden.Zwavelhoudende meststoffen worden voor een groot deel op dezelfde manier gewonnen als kalium en magnesiumhoudende meststoffen (zie cAnna’s infokoerier kalium tekort). Bij de hydroteelt worden alle voedingsstoffen die een plant nodig heeft meegegeven met het giet-water. Hierdoor bevatten hydromeststoffen hoge concentraties kalk en zwavel. Om te voorkomen dat kalk en zwavel met elkaar gaan reageren, zodat slecht oplosbare gips ontstaat, worden beide grondstoffen door de fabrikanten gescheiden in een A en een B- verpakking.

Zwavel in de plant

In de plant wordt zwavel in eiwitten en organische structuren ingebouwd. Bij een gebrek kan het hierdoor moeilijk in de plant verplaatst worden naar de jongere weefsels. Theoretisch zouden de symptomen het eerst te zien moeten zijn bij de jonge bladeren d.m.v. lichtgroene verkleuring. We hebben echter in de praktijk herhaaldelijk vastgesteld dat de symptomen het duidelijkst te zien waren in de oudere bladeren.

Het verloop in chronologische volgorde:

  1. Lijkt sterk op gebrek aan stikstof; lichtgroene verkleuring in één of meer grote/ oudere bladeren.
  2. Sterke paarsverkleuring in en bladstelen (door de productie anthocyaan pigment).
  3. Meerdere bladeren verkleuren en de lichtgroene kleur veranderd op plaatsen in diep geel.
  4. Bij een extreem gebrek heeft de plant, meerdere diep gele bladeren, met paarse stengels en bladstelen, bovendien is de bloei en groei geremd.

Bij de kweek in de volle grond zal en zwavelgebrek nauwelijks voorkomen. In potgrond kan, net zoals bij fosfaat (zie Canna’s infokoerier fosfor tekort), een tekort aan zwavel optreden bij een te hoge pH en de aanwezigheid van veel kalk4. Verder kan bij de kweek op potgrond en hydro een zwavelgebrek optreden als de voeding niet goed is samengesteld.

Oorzaken

  • Zoals bij fosfaat, is sulfaat beter opneembaar voor de plant bij een lagere pH. Controleer de pH van het medium, verlaag deze zo nodig met zwavel-, salpeter-, fosfor- of citroenzuur.
  • Is er sprake van een gebrek, dan kun je het beste zwavel anorga-nisch toedienen met de magnesiumhoudende meststoffen epsom-zout (voor de hydroteelt) en kieseriet (op grond; Canna’s infokoerier magnesiumtekort).
  • Als organische mest kun je afgewerkte champignonmest en mest van dierlijke herkomst gebruiken. Zwavel wordt opgenomen door de plant in de vorm van sulfaat, wat in de grond vrijkomt tijdens de afbraak van organische zwavelverbindingen. Dit kost tijd! Werk daar-om preventief en zorg voor een goed verteerde mest.

Hogere concentraties zwavel zijn niet specifiek schadelijk voor cannabis, maar omdat ze het zoutgehalte van het gietwater verhogen zijn ze toch nadelig voor de plantengroei, indien de grenzen voor de EC daardoor worden overschreden. Daar de plant in het algemeen maar weinig sulfaat opneemt, kan het sterk in het bodemvocht toenemen.Overmaat aan sulfaat ziet eruit als een zout schade; geremde groei en een donker gekleurd gewas. Bij hogere gehalten (hoge EC) zal extra doorspoelen nodig zijn.

bron canna.nl

420shop online headshop