Vaporizer

Uit Wiet Wiki
Ga naar: navigatie, zoeken

Een vaporizer (of verdamper) is een apparaat dat gebruikt wordt om de werkzame bestanddelen uit plantmateriaal vrij te maken, doorgaans cannabis, tabak of andere kruiden (phyto-inhalatie). Verdampen is een alternatief voor roken.


Werking

Bij het verbranden van het kruid komen veel schadelijke bijproducten vrij, bijvoorbeeld benzeen, tolueen of naftaleen. Wanneer een vaporizer gebruikt wordt, wordt een grote vermindering van te inhaleren koolstofmonoxide en teer teweeggebracht. De vaporizer verhit het materiaal tot een temperatuur van circa 180°C, zodat de werkzame stoffen in de plant smelten en een aromatische damp vormen die rijk is aan THC (Tetrahydrocannabinol), CBD (Cannabidiol) en CBN (Cannabinol). Idealiter bevat deze damp geen vaste deeltjes (teer) en reduceert ongewenste gassen zoals stikstofoxide. De damp kan eventueel gefilterd en afgekoeld worden via een waterpijp of ingebouwd water- of ijselement. Dan wordt de damp geïnhaleerd of voor latere inhalaties opgeslagen in een opblaasbare plastic zak ("ballon"). Omdat er geen rook geproduceerd wordt, het materiaal aan lagere temperaturen blootgesteld wordt, en minder plantmateriaal gebruikt hoeft te worden om een zelfde effect te bewerkstelligen, worden de irriterende en schadelijke eigenschappen van roken in grote mate verminderd, of zelfs geheel omzeild, en ook van meeroken is niet langer sprake, wat handig kan zijn op plekken waar een rookverbod heerst.

De tekortkomingen van gerookte cannabis worden door velen gezien als een belangrijk obstakel wat het goedkeuren en aanbevelen van medische cannabis (mediwiet) betreft. Als reactie op de bezorgdheid hieromtrent hebben diverse wetenschappers geprobeerd vast te stellen of vaporizers een klinisch betrouwbare en veilige methode van cannabisconsumptie bieden.

Hoewel de prestaties van verschillende vaporizermodellen sterk kunnen verschillen, hebben onderzoeken uitgewezen dat verdamping superieur is aan roken. Vaporizers van hoge kwaliteit waarin kwalitatief hoogwaardige en THC-rijke cannabis wordt verdampt, blijken een damp te produceren die vrij is van ongewenste bestanddelen welke bij verbrandig van cannabis wel ontstaan. In vergelijking met vormen van inname, zoals het eten van cannabis, heeft verdampen de voordelen die op het inhaleren van THC van toepassing zijn: snel effect, rechtstreekse afgifte aan de bloedbaan en de mogelijkheid om de werkzame stoffen geleidelijk toe te dienen tot het gewenste effect bereikt is, waardoor een effectievere vorm van zelfdosering mogelijk gemaakt wordt.

Varianten

Er zijn verschillende soorten vaporizers.

Simpele vaporizers hebben als hittebron een aansteker nodig. Ze zijn goedkoop en hebben veel mensen bewust gemaakt van gezonde alternatieven voor roken.

Precisie vaporizers gebruiken een elektrisch verwarmingselement, met meestal ook een temparatuurregelaar. Kwalitatief hoogwaardige modellen kosten in de regel enkele honderden euros. Het gebruikersgemak, de duurzaamheid en de effectiviteit van deze apparaten is voor veel gebruikers een belangrijke reden om toch juist voor dergelijke modellen te kiezen.

In het algemeen kunnen vaporizers onderverdeeld worden op basis van hoe ze het plantmateriaal verhitten:

   * Door middel van conductie
   * Door middel van convectie

Bij verhitting door conductie wordt het plantmateriaal geplaatst op een metalen plaatje dat opgewarmd wordt om de werkzame bestanddelen vrij te maken. Het directe contact tussen het hete metaal en de kruiden kan ze laten branden; dit is dus ook niet de methode die de voorkeur heeft en wordt zelden toegepast in moderne vaporizers.

Bij convectie raakt het plantmateriaal nooit een verwarmingselement aan. In plaats daarvan stroomt er hete lucht doorheen die het snel verhit en het vrijmaken van de werkzame bestanddelen mogelijk maakt. Deze methode maakt veel meer werkzame stoffen vrij dan bij conductie het geval is, vooral bij het ontwerp van de extractiekamer rekening is gehouden met de Wet van Bernoulli (het "venturi-effect").

Veel vaporizers gebruiken een slang die dicht bij de hittebron wordt gehouden, en waardoor de gebruiker de damp inademt. Sommige vaporizers hebben een plastic zak of "ballon" waarin de damp geblazen wordt, waarna de gebruiker deze van de vaporizer los kan koppelen om de inhoud te inhaleren.

Tot misschien wel de belangrijkste classificaties voor vaporizers behoren de materialen die in het hitte-element gebruikt worden, de extractiekamers, en wijze van toediening. De meest gangbare modellen maken gebruik van een keramisch verwarmingselement, met een glazen extractiekamer en een plastic slang voor toediening. Dit is een relatief goedkope en effectieve methode; er heerst echter bezorgdheid over het vrijkomen van kwik-ionen uit het soldeermiddel dat gebruikt wordt voor het bedraden van het apparaat, en veel enthousiastelingen hebben zo hun bedenkingen over het inhaleren van sterk vluchtige, aromatische damp door een van aardolie vervaardigde slang.

Sommige bedrijven gebruiken nu een hogere kwaliteit plastic of zelfs een siliconen slang. De Volcano vaporizer gebruikt een aluminium verwarmingselement dat erg goed werkt, een metalen extractiekamer, met een food-grade plastic zak voor de toediening. Ook hier bestaan er zorgen omtrent het langdurig gebruik van aluminium in hittegevoelige elementen. Het gebruik van metaal, een zeer conductief materiaal, in de extractiekamer, heeft als gevolg dat men, om de toename van hitte in het metaal te compenseren, de temperatuur van het verwarmingselement steeds een beetje moet verlagen. Het voordeel is dat het zeer duurzaam is.

Vaporizers gezonder?

Tenminste vijf wetenschappelijke onderzoeken hebben de werking van vaporizers geanalyseerd. Hieruit bleek dat in de damp schadelijke bestanddelen sterk verlaagd waren of zelfs geheel afwezig waren.

In 1996 vergeleek MAPS (de Multidisciplinary Association for Psychedelic Studies) in samenwerking met NORML (de National Organization for the Reform of Marijuana Laws) twee simpele vaporizers met waterpijpen, joints met en joints zonder filter. De rook van elk van deze werd onderzocht op de aanwezigheid van vaste deeltjes (teer) en de drie belangrijkste cannabinoïden. De verschillende rookmethoden werden toen geklassificeerd op basis van hun teer/cannabinoïde ratio. De twee vaporizers die ze uitprobeerden presteerden tot 25% beter dan joints zonder filter (de op één na beste methode). Maar beide vaporizers produceerden meer dan tien keer zoveel teer als cannabinoïden, wat deels te wijten is aan het lage percentage THC (2.3%) in de cannabis die het National Institute on Drug Abuse hen voor het onderzoek beschikbaar had gesteld.

Opmerkelijk is dat hetzelfde onderzoek uitwees dat waterpijpen (bongs) en joints met filter 30% slechter scoorden dan gewone joints zonder filter. De reden hiervoor is dat waterpijpen en filters samen met de teer ook het psychoactieve THC uit de rook filteren, waardoor gebruikers meer moeten roken ...

420shop online headshop